عوامل وابستگی دختران به پدر شامل موارد زیر است:

امنیت و حمایت: کودکان به پدر به عنوان منبع قدرت و محافظت نگاه میکنند و در مواقع اضطراب و ناامنی بیشتر به پدر وابسته میشوند.

نقش کمرنگ یا تنش بین مادر و کودک: اگر مادر در نقش خود کمرنگ باشد یا رفتاری ناپایدار و تند با کودک داشته باشد، ممکن است کودک تمایل بیشتری به پدر پیدا کند.

ابراز محبت پدر: پدرانی که محبت و توجه بیشتری نشان میدهند، موجب جذب عاطفی بیشتر دختران میشوند.

تأثیر خانواده و محیط: اختلافات خانوادگی، فشارهای روانی و تنشها میتواند وابستگی کودک به پدر را تشدید کند.

وابستگی زیاد احتمالا مشکلاتی مانند کاهش استقلال اجتماعی کودک، مشکل در دوستیابی و اضطراب جدایی ایجاد میکند. بنابراین والدین باید در ابراز محبت و تعامل با کودک تعادل داشته باشند تا این وابستگی به شکل سالمی شکل گیرد و باعث مشکلات رفتاری نشود.

رفتارهای کودکان وابسته به والدین شامل ترس جدایی، نیاز مکرر به توجه، اضطراب در حضور دیگران و وابستگی بیش از حد به مراقبتهای والدین است. ابراز محبت متعادل و توجه به نیازهای عاطفی کودک، کلید کاهش این وابستگیهای ناسالم است.

اگر وابستگی کودک به والدین به حدی برسد که مانع عملکرد طبیعی اجتماعی یا رفتاری شود، مشاوره و درمان روانشناختی توصیه میشود.

بنابراین، وابستگی عاطفی دختر به پدر طبیعی است و بخشی از رشد روانی محسوب میشود، اما باید متعادل و به دور از وابستگی شدید و مضر باشد. والدین با همدلی، صبر و تنظیم رفتار خود میتوانند این وابستگی را به سمت رابطهای سالم و مثبت هدایت کنند.

سوفیا عادلخانی / روزنامه نگار