تحقیقات نشان داده‌اند که جنین حتی پیش از تولد، از استرس و تروماهای ناشی از جنگ تأثیر می‌پذیرد. تجربیات پر استرس مادران باردار در مناطق جنگی، از طریق تغییرات اپی‌ژنتیک، رشد مغز جنین، وزن هنگام تولد و عملکرد محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال کودک را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این استرس‌ها می‌توانند باعث افزایش هورمون‌هایی مانند کورتیزول در بدن مادر شوند که به طور مستقیم به جنین منتقل شده و رشد عصبی و ایمنی او را مختل می‌کند.

در مطالعه‌ای بر همسران مصدومان شیمیایی جنگ، میزان وزن کم هنگام تولد، زایمان زودرس و سقط جنین بالاتر از حد معمول گزارش شده است.

قرار گرفتن مادران در معرض ترکیبات شیمیایی و مواد سمی جنگی می‌تواند بر عملکرد غدد و تکامل سیستم عصبی جنین اثر منفی بگذارد.

 

 

خشونت خانگی و استرس شدید ناشی از شرایط جنگی، احتمال سقط، زایمان زودرس و اختلالات رفتاری و شناختی در کودک را افزایش می‌دهد.

فشارهای روانی و اضطراب مادر نه تنها می‌تواند منجر به مشکلات جسمی مانند وزن پایین تولد شود، بلکه احتمال بروز مشکلات رفتاری، بیش‌فعالی و اختلالات عاطفی در کودک را نیز بالا می‌برد.

جنین در دوران جنگ به شدت در معرض آسیب‌های جسمی و روانی ناشی از استرس، مواد شیمیایی و شرایط نامساعد مادر قرار دارد و این پیامدها می‌تواند تا سال‌ها پس از تولد ادامه یابد.

سوفیا عادلخانی