به گزارش خبرنگار اخباربانک، بر اساس اطلاعات منتشرشده، بانک سرمایه در آذرماه تنها حدود ۹۹ میلیارد تومان درآمد تسهیلاتی شناسایی کرده است. این رقم در مقایسه با ۵۱۱ میلیارد تومان درآمد تسهیلاتی آبان‌ماه، از کاهش بیش از ۸۰ درصدی حکایت دارد؛ افتی سنگین که عملاً به معنای سقوط درآمد اصلی بانک است. چنین کاهش شدیدی، یا […]

به گزارش خبرنگار اخباربانک، بر اساس اطلاعات منتشرشده، بانک سرمایه در آذرماه تنها حدود ۹۹ میلیارد تومان درآمد تسهیلاتی شناسایی کرده است. این رقم در مقایسه با ۵۱۱ میلیارد تومان درآمد تسهیلاتی آبان‌ماه، از کاهش بیش از ۸۰ درصدی حکایت دارد؛ افتی سنگین که عملاً به معنای سقوط درآمد اصلی بانک است. چنین کاهش شدیدی، یا بیانگر افت محسوس در حجم تسهیلات‌دهی است یا نشان‌دهنده مشکلات جدی در وصول مطالبات و شناسایی درآمدهای عملیاتی.

در سوی مقابل، بانک سرمایه در همین ماه ۳۶۷ میلیارد تومان هزینه سود سپرده پرداخت کرده است؛ رقمی که به‌تنهایی چند برابر درآمد تسهیلاتی بانک است. این عدم تناسب میان درآمد و هزینه، نشان می‌دهد که بانک حتی از محل عملیات اصلی خود نیز توان پوشش هزینه‌های سپرده‌گذاران را ندارد و عملاً با زیان عملیاتی عمیق مواجه است.

نکته قابل‌تأمل دیگر، تداوم صفر بودن درآمد بانک از محل اوراق بدهی و سرمایه‌گذاری‌هاست. در شرایطی که بسیاری از بانک‌ها بخشی از ضعف درآمد تسهیلاتی خود را با درآمدهای غیرمشاع، سرمایه‌گذاری‌ها یا اوراق جبران می‌کنند، بانک سرمایه عملاً از این ظرفیت‌ها بی‌بهره مانده و هیچ منبع جایگزینی برای تقویت درآمدهای خود فعال نکرده است.

از سوی دیگر، هزینه‌های مالی بانک در آذرماه با رشد قابل توجهی به ۷۰۳ میلیارد تومان رسیده است؛ رشدی که فشار مضاعفی بر ساختار مالی بانک وارد می‌کند و نشانه‌ای از تشدید بدهی‌ها یا افزایش هزینه تأمین منابع است. این روند، در صورت تداوم، می‌تواند وضعیت نقدینگی بانک را بیش از پیش بحرانی کند.

در مجموع، بانک سرمایه در آذرماه تنها ۱۴۳ میلیارد تومان درآمد در برابر ۹۷۶ میلیارد تومان هزینه ثبت کرده است؛ نتیجه این وضعیت، تراز منفی سنگین و تعمیق زیان‌دهی بانک است. چنین شکافی میان درآمد و هزینه، نه‌تنها عملکرد ماهانه بانک را زیر سؤال می‌برد، بلکه آینده پایداری آن را نیز با ابهام جدی مواجه می‌سازد.

عملکرد آذرماه بانک سرمایه را می‌توان زنگ خطری جدی برای سهامداران، سپرده‌گذاران و نهادهای ناظر دانست. بدون اصلاح اساسی در مدل کسب‌وکار، کنترل هزینه‌ها، احیای درآمدهای تسهیلاتی و فعال‌سازی سایر منابع درآمدی، تداوم این روند می‌تواند بانک را در مسیر زیان‌های عمیق‌تر و ناترازی مزمن قرار دهد؛ مسیری که هزینه‌های آن در نهایت متوجه کل شبکه بانکی و اقتصاد خواهد شد.